Tim Vergeer's Blog

Simpel, een blog over dat wat Tim bezig houdt

Geloofsovertuiging 1 (orig. post: 25-12-2006)

leave a comment »

Ik heb mezelf nooit echt als “gelovig” mens beschouwt. Ik ben weliswaar katholiek opgevoed, heb op een katholieke basisschool gezeten, heb mijn communie en vormsel gedaan en ging vroeger netjes met mijn ouders naar de kerk. Dat laatste was meer als een soort van sociale verplichting, dan vrije wil. Ik ging ook niet altijd even graag mee, ik zag niet in wat ik er persoonlijk mee opschoot, maar de afspraak was dat zolang ik thuis woonde, ik mee ging naar de kerk, om voor het oog van het kerkvolk een goed gezin uit te stralen, tenminste ik geloof dat dat het was.

Zo ongeveer tijdens mijn puber jaren ben ik me meer en meer gaan verzetten tegen het geloof dat me zo ongeveer door mijn ouders opgedrongen werd. Ik weigerde te geloven in een god die vanuit een groter plan, dat verder niemand kent, invloed uitoefent op alles wat leeft. Daarbij ervaarde ik in de kerk toch vooral verveling, met een pastoor als voorganger die me niet kon aanspreken en verzandde in preken waar geen eind aan leek te komen.

Ik ben ook van mening dat de paus vooral een man is die de kerk regeert vanuit lang vervlogen tijden en maar weinig slimme uitspraken doet. Nu zijn we tegenwoordig met G.W. Bush wel wat gewend, qua dubieuze uitspraken en beslissingen van een wereldleider, maar een paus die tegen voorbehoedsmiddelen is en voor grote gezinnen is dient vooral zijn mond te houden. Er zijn nog veel gebieden in de wereld waar men waarde hecht aan de woorden van de kerk leider en om juist in deze gebieden, meestal derde wereld landen, tegen het gebruik van condooms te zijn, staat voor mij gelijk aan medeplichtigheid aan massa moord. Harde woorden, maar met de huidige AIDS problematiek in Afrika dient iedereen mee te werken aan een oplossing en je volgelingen verbieden een condoom te gebruiken helpt alleen maar het probleem groter te maken.

Maar tot zover over de paus, op dit moment wil ik daar even niet meer woorden aan kwijt, ik kom later nog wel een keer terug over de rol van de paus en het Vaticaan. Om verder te gaan bij mijn geloofsovertuiging, mijn puberteit stond vooral in het teken van het niet willen geloven. De gedachte “ik ben de baas over mijn eigen handelen en mijn toekomst heb ik zelf in de hand” overheerste en ik was daar niet vanaf te brengen. Uiteraard geloofde ik dat ik een zekere mate van geluk nodig had om mijn doelen te bereiken, maar verder maakte ik mijn eigen toekomst.

Later in je leven stap je toch af van dat tegendraadse, gelukkig maar, en ga je kijken wat er nog meer in de wereld te doen is. Je opent je grenzen en neemt een kijkje daarover. Middels mijn interesse in de fantasy-wereld kom je dan snel in aanraking met “natuurlijke” geloofsovertuigingen, wicca, hekserij en meer varianten van het aanbidden van de Moeder Aarde.

Zo ben ik afgelopen jaren steeds meer na gaan denken over mijn eigen geloofsovertuiging. Dat er meer is dan wat we kunnen zien en voelen is op een gegeven moment voor mij niet meer te ontkennen. Er zijn gedocumenteerde gebeurtenissen die je kunt omschrijven als wonderen en er gebeuren dingen waar we als mens niet blij mee zijn, maar waar, vanuit een groter plaatje gezien, wel verklaringen voor te vinden zijn. Waarom vinden rampen plaats in gebieden waar relatief gezien veel overbevolking is? Waarom ontstaan er nieuwe ziektes met de potentie om de hele wereldbevolking te bedreigen? Waarom kunnen we een simpel virus als de griep niet in bedwang houden of zelfs genezen?

Dit alles is, gezien vanuit het perspectief van de natuur, te verklaren. De natuur is een zelf regulerende eenheid, die met middelen als natuurrampen en ziektes de wereldpopulatie in stand houdt en reguleert. Wij zijn niet meer dan mieren. We zijn geëvolueerd vanuit de dieren en zullen ook weer evolueren in andere wezens. En mocht het zo zijn dat de hele wereldbevolking (kleine kans) tot sterven komt door een wereldwijde, door onszelf afgeroepen nucleaire ramp of een ziekte die we niet kunnen beheersen, dan is dat pech voor de mens, maar de natuur zal er niet mee zitten. Er overleven altijd wel een paar organismen en dat is voldoende om weer een nieuwe ecologie op te zetten.

Is dit gedrag voldoende om de natuur te kenmerken als een god en het erkennen en te geloven daarin te zien als een geloofsovertuiging? Er zijn geloofsovertuigingen, bijvoorbeeld hekserij, die geloven in een Moeder Aarde en die als een tweetal (mannelijk en vrouwelijk) goden erkennen. Ik weet niet of ik het hier volledig mee eens ben, maar ik ben bezig het te overwegen. Recentelijk ben ik geïnteresseerd geraakt in hekserij, vooral door Nederlands mooiste heks, Susan Smit. Het is te makkelijk om te zeggen dat ik puur vanwege haar looks ben gaan nadenken over mijn hekserij als mogelijk, maar als ze niet zo nadrukkelijk in de media aanwezig zou zijn zou ik mogelijk over hekserij als geloof heen gestapt zijn

(dit is het eerste deel uit een serie)

Advertenties

Written by Tim Vergeer

01/05/2010 bij 17:08

Geplaatst in Beschouwingen

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: