Tim Vergeer's Blog

Simpel, een blog over dat wat Tim bezig houdt

Sterker dan ooit (orig. post: 03-08-2007)

leave a comment »

Ik voel me goed, sterker nog, ik voel me beter dan ik in jaren heb gedaan, sterker vooral, in alle oogpunten, zowel fysiek als geestelijk. voor diegene die hier al wat langer komen en een beetje op de hoogte zijn van wat er speelt komt dit misschien wat vreemd over. Heb ik immers niet een spierziekte, heb ik pas een kijkoperatie gehad en wordt ik op korte termijn niet weer geopereerd, ditmaal om een nieuwe kruisband in mijn linkerknie te plaatsen? “Sterk” is niet een woord wat je direct associeerd met iemand die dit allemaal meemaakt en eerlijk gezegd zou ik zelf een jaar geleden ook nog raar opgekeken hebben als iemand iets dergelijks tegen mij vertelde.

Een jaar geleden was er ook nog geen vuiltje aan de lucht. Okay, ik was onder therapie bij een fysiotherapeut om weer wat beweging in mijn linkerknie te krijgen en de ex-vriend van mijn vriendin had wat problemen met zichzelf die hij naar ons toe ventileerde (wat met een bezoekje aan de politie grotendeels was opgelost), maar verder was alles dik in orde. Ik had een leuke vriendin, uitzicht op een eigen huis en dus de mogelijkheid om op mezelf te kunnen wonen, werkwise waren er ook weinig problemen, men was tevreden over mij en ik was tevreden over het leven dat ik had.

Tot in september de klad erin kwam. Ik besteedde steeds meer tijd aan mijn vriendin, eenvoudig weg vanwege het feit dat ik me bij haar thuis voelde. Na een korte vakantie naar Frankrijk in augustus (in Nederland de natste augustus sinds vele jaren en in Frankrijk was het niet veel beter) waar we het ondanks het weer heel goed met elkaar hadden wilde ik de sfeer in Nederland handhaven en ging zovaak als dat kon naar haar toe, woensdagavonden en in het weekend, van vrijdagavond tot zondagavond.

Dit had zo zijn gevolgen op het thuisfront, mijn ouders dus. Ze zagen me amper meer en als ik thuis was zat ik achter mijn pc met mijn vriendin te chatten of heel ouderwets te bellen. Ik kwam dan ongeveer weer tevoorschijn als zij gingen slapen en belde dan meestal weer. Eerlijkheid gebied mij ook wel te zeggen dat dit niet helemaal mijn eigen keuze was, de drang naar contact was wederzijds. Maar mijn ouders hadden steeds meer het idee dat ze alleen nog goed waren voor de kost en huishouding en er ontstond dus enige wrijving.

Tevens begon eind augustus/begin september te spelen dat ik steeds minder en minder kracht in mijn linkerhand kreeg, de spierziekte waar ik toen nog geen weet van had begon zich steeds meer te manifesteren. Daar bovenop kwam dat het bedrijf waar ik destijds gedetacheerd was (en nu nog steeds ben) te maken kreeg met een dreiging budget-tekort waarbij externe medewerkers als eerste geslachtoffert zouden worden. Het ging dus allemaal niet zo lekker, wat natuurlijk zijn weerslag had op mijn gesteldheid. Ik had minder energie, was sneller moe, was prikkelbaarder, probeerde confrontaties niet meer politiek op te lossen maar ging ze frontaal aan, op het werk, thuis en bij mijn vriendin.

Dat alles had natuurlijk weerslag op de relatie. Meer ruzies, meer kleine misverstanden die door het gebrek aan energie die vervolgens weer veel energie kostten om op te lossen. Met uiteindelijk als gevolg dat ik steeds minder plezier beleefde aan de relatie, de reacties op de misverstanden interpreteerde als gezeur en als gevolg daarvan ook minder van mijn vriendin ben gaan houden. Dit ging uiteraard niet onopgemerkt voorbij en na een periode van 4 dagen uit elkaar waarbij we dus ook geen contact meer met elkaar hadden hebben we het uitgesproken en het opnieuw geprobeerd. Dit was echter gedoemd te mislukken aangezien ik nog steeds niet wist wat er fout ging en vooral waarom. Met als gevolg dat ik het twee weken later alsnog heb uitgemaakt.

Ik ben inmiddels wijzer, in die zin dat ik weet wat de oorzaak is, namelijk een spierziekte, en dat daar aan gewerkt is. De situatie op het werk is ook gestabiliseerd, ik werk er nog met veel plezier, inmiddels wel op een andere afdeling en ook met mijn ouders is alles weer goed. En met alles wat ik nu weet kan ik met een gerust hart zeggen dat ik geen spijt heb van de keuze die ik destijds heb gemaakt om de relatie met mijn vriendin te beeindigen. Ik zou graag willen dat het anders had kunnen lopen, ik heb echt van haar gehouden, maar ik had geen andere keuze, langer aanmodderen had de einduitslag alleen maar uitgesteld.

Maar terug naar het begin. Ik voel me dus sterker dan ooit. Ik begin ook steeds beter te begrijpen wat Lance Armstrong bewoog om 7 keer op rij de Tour te winnen. Na een diagnose van een ernstige ziekte waarbij je levensverwachting wordt ernstig aangetast heeft men (de meerderheid, publieke opinie, hoe je het ook wil noemen) snel de neiging om je af te schrijven. Op het moment dat je dan het ongelijk van iedereen die dat eventueel dacht voelt wil je dat ook bewijzen. Het verschil tussen mij en armstrong is dat ik niet meer de leeftijd heb om nog eens fanatiek te gaan fietsen en te denken iets te kunnen winnen, met mijn maandelijkse infusen wordt ik waarschijnlijk al betrapt op doping als ik al naar een race-fiets kijk en ik ben ook niet bereid mezelf af te beulen bij onmenselijke omstandigheden om naar anderen te bewijzen dat ik nog tot het een en ander in staat ben.

Men komt er zelf wel achter. Ik leef zoals ik wil zonder daar iemand kwaad mee te doen en de resultaten spreken voor zich. Het heeft geen zin mensen die het anders willen zien te overtuigen van hun ongelijk. En daar wil ik het voor vandaag bij laten.

Advertenties

Written by Tim Vergeer

01/05/2010 bij 17:34

Geplaatst in Gezondheid

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: